In Europese visies op de digitale samenleving speelt ‘de slimme burger’ een hoofdrol. Slimme burgers gebruiken data-verzamelende digitale technologieën die hen in staat stellen meer zeggenschap te hebben over hun dagelijkse leefomgeving. Met Justus Uitermark onderzocht ik deze veronderstelde relatie tussen data en macht, door in te zoomen op één specifiek domein: luchtkwaliteit.

Wat voor vormen van burgerbetrokkenheid kunnen we waarnemen rondom nieuwe methoden om luchtkwaliteit te meten? Wat voor issues worden er met die data onder de aandacht gebracht en naar wat voor oplossingen wijzen ze?

We brachten de verschillende posities in kaart die individuen en organisaties in kunnen nemen binnen dit domein. We praatten met vertegenwoordigers van organisaties als het GGD en het RIVM, met organisaties die burgers motiveren mee te meten, met milieu-activisten, met bedrijven die nieuwe verdienmodellen ontwikkelen en natuurlijk met metende burgers zelf.  Hoe positioneren al deze partijen zich binnen het sociale, politieke en chemische domein dat we ‘luchtkwaliteit’ noemen?

Hier vind je alle gesprekken.